Galeria Książęca

Strona główna

Wystawy stałe

Poczet książąt sarmackich

Poczet książąt sarmackich po 2002

„Konie” - grafiki Pandory

Symbole polskich mikronacji

Wolny Klub RP

The Best of Szu

Twarze Sarmatek.

Mundury historyczne KSZ.

Wystawy czasowe

Bez tytułu

Biblioteka

Niccolo Machiavelli — „Książę”

Książę Piotr Mikołaj — „Państwa wirtualne”

Piotr Kościński — „Ucieczka z Cyberii”

Wojciech Lewandowski — „Powstanie Gondorskie”

Odsyłacze

Księstwo Sarmacji

MKiS Sarmacji

Kontakt z Galerią

Poczta elektroniczna

Gadu-Gadu: 2549451

Archiwum

Konkurs Jubileuszowy.

Trizondal.

Wystawa Urodzinowa JKM Piotra Mikołaja

Hrabia Kowalczykowski

Flaga państwowa Księstwa Sarmacji

Rocznica wyzwolenia Auschwitz

Kopalnia Złota.

Re(e)wolucja

Mini przewodnik po typach kobiet.

Wyniki Konkursów

Projekt Koszulki.

Nowe rangi na forum.

Konkurs MDN/KSZ!

Sarmackie Przyciski Reklamowe.

 

Poczet książąt

Borys Bękart. Był nieślubnym synem żony Karola II Ślepca, Aldony i wojewody trzyczaszkowskiego, Szandora. Po tajemniczej śmierci Karola II objął dzięki intrygom swojego ojca, i raczej wbrew swojej woli, tron w Trzyczaszkowie - Karol II w momencie śmierci nie pozostawił bowiem dziedzica. Prawdziwe rządy sprawował jednak Szandor, pozwalając Borysowi na zajmowanie się własnymi sprawami. 

Borys Bękart od swojej młodości zainteresowany był wiedzą tajemną, widywano go odprawiającego dziwne rytuały na cmentarzach podczas pełni Księżyca. Uważany jest za pierwszego maga sarmackiego, najlepszego ucznia i spadkobiercę słynnego estromskiego maga Jana Wędrowca.

Jeszcze podczas rządów Karola II Ślepca zgromadził wokół siebie jedenastu akolitów, tworząc Zakon Czarnego Słońca. Uważany jest za autora Księgi Umarłych - oprawionej w skórę ludzką księgi, stanowiącej zbiór zaklęć czanoksięskich. Za jej pomocą i dzięki wsparciu sił ciemności chciał podobno stworzyć armię umarłych, w czym przeszkodziła jednak jego - równie zagadkowa, jak Karola II Ślepca - śmierć.

Borys Bękart po śmierci Karola II (miał on wówczas około trzydziestu lat) dokonał przebudowy zamku w Czaszkowie, dobudowując do niego skrzydła na planie gwiazdy pięcioramiennej - pentagramu. W podziemiach zamku, w samym środku gwiazdy, zbudował ogromny ołtarz na którym, dzięki niedalekim lochom, był w stanie składać ofiary z ludzi przy całkowitej nieświadomości ludności miejscowej.

Podczas jednego z rytuałów sprawy potoczyły się źle. Efekt był inny, niż oczekiwany, a zazwyczaj (śmiertelnie wręcz) spokojny Borys pod jego wpływem z przerażającym krzykiem opuścił sanktuarium. Jego ciało znaleziono we wschodnim skrzydle zamku, przebite włócznią przebiegającą przez samo serce, z której ściekała czarna krew. Miało to miejsce dokładnie 21 czerwca 1061, jak ustaliła później komisja inkwizycjna, która przy użyciu tortur zdołała wydobyć od akolitów Zakonu prawdę o Borysie Bękarcie. Wszystko, co miało związek z tajemnymi praktykami księcia zostało publicznie spalone na rynku w Trzyczaszkowie. Wszystko, poza Księgą Umarłych, która wówczas zaginęła...

Powrót