Elmer. Sarmowie to jedno z najstarszych plemion wyspy,
wywodzący się z Europy. Początkowo (około 1100-1000 p.n.e.)
osiedlili się na wschodnich wybrzeżach, później emigrowali w głąb
wyspy (około 700-600 p.n.e.). Ostatecznie osiadli w środkowej części
wyspy (na lewym brzegu Narwi), obecnie znanej jako Sarmacja lub
Sarmacja Właściwa. Wykształcili silną strukturę
rodowo-plemienną.
Dzięki zachowaniu silnych więzów kulturowych
Sarmowie mogli skutecznie asymilować kulturowo inne plemiona
pomimo podziałów plemiennych i początkowym braku struktur
ponadplemiennych i państwowych. Trzy największe plemiona Sarmów
to Niedźwiedzie (nazwa pochodzi od totemu plemiennego), Warowie i
Guzowie (nazwy pochodzą od zachowanych w legendzie imion wodzów
Wara i Guza Czarnego).
Od IV w. p.n.e. rozpoczyna się okres
przekształcania struktur rodowo-plemiennych, gdzie władzę
posiadali starsi rodów, w plemienne, gdzie władzę nad
plemieniem zdobywali obierani wodzowie, jednak szybko obieralność
zamieniła się we władzę dziedziczną.
W I w p.n.e. wodzem nad
wszystkimi plemionami został ogłoszony Elmer, wódz plemienia
Warów. Jest też pierwszym władcą Sarmatów, którego imię
znamy z przekazów pisanych. Według tych samych przekazów
zjednoczenie Sarmatów pod jego przewodem odbyło się jako
odpowiedz na zagrożenie z zewnątrz w wyniku skutecznych działań
politycznych Elmera (poślubienie Edy córki nieznanego z imienia
władcy Guzów i pakt wojskowy a później związek polityczny z
Niedźwiedziami).
Elmer szybko i skutecznie stworzył struktury państwowe,
opierając się wojewodach (przywódcach wojennych wiosek),
stworzył system umocnionych grodów. Wzmocnił stałą drużynę
wojów zaciągiem zbrojnych z grodów i stworzył system ich
utrzymania a dzięki opracowaniu systemu komunikacji (dymnej i
ogniowej) skrócił czas mobilizacji wojska. Stał się też założycielem
pierwszej dynastii warskiej. W Ten sposób Sarmowie jako silne i
zjednoczone plemię ze organizacja państwową wkroczyli do
historii a w pierwszej połowie I w. n.e. w epokę żelaza.
"Czarne
roczniki"
Marek baron Olszewski h. Topór
Powrót
|
