Galeria Książęca

Strona główna

Wystawy stałe

Poczet książąt sarmackich

Poczet książąt sarmackich po 2002

„Konie” - grafiki Pandory

Symbole polskich mikronacji

Wolny Klub RP

The Best of Szu

Twarze Sarmatek.

Mundury historyczne KSZ.

Wystawy czasowe

Bez tytułu

Biblioteka

Niccolo Machiavelli — „Książę”

Książę Piotr Mikołaj — „Państwa wirtualne”

Piotr Kościński — „Ucieczka z Cyberii”

Wojciech Lewandowski — „Powstanie Gondorskie”

Odsyłacze

Księstwo Sarmacji

MKiS Sarmacji

Kontakt z Galerią

Poczta elektroniczna

Gadu-Gadu: 2549451

Archiwum

Konkurs Jubileuszowy.

Trizondal.

Wystawa Urodzinowa JKM Piotra Mikołaja

Hrabia Kowalczykowski

Flaga państwowa Księstwa Sarmacji

Rocznica wyzwolenia Auschwitz

Kopalnia Złota.

Re(e)wolucja

Mini przewodnik po typach kobiet.

Wyniki Konkursów

Projekt Koszulki.

Nowe rangi na forum.

Konkurs MDN/KSZ!

Sarmackie Przyciski Reklamowe.

 

Poczet książąt

Karol I Mściwy. Założyciel dynastii czarnych książąt trzyczaszkowskich na przełomie X i XI w. Urodził się pod koniec X w. w okolicach Trzyczaszkowa w ubogiej rodzinie chłopskiej. Po osiągnięciu wieku dojrzałego porzucił pracę na roli, stając się hersztem bandytów, terroryzujących okoliczne wsie. Powszechnie znany był ze swojego okrucieństwa i mściwości, co stało się później przyczyną jego przydomka.

Wykorzystując nadarzającą się sytuację - śmierć ówczesnego pana ziemi trzyczaszkowskiej - wtargnął ze swoją bandą na zamek i po wymordowaniu rodziny panującego ogłosił się księciem. Biorąc pod uwagę materiały dostępne dla współczesnych historyków nie sposób określić bliżej osoby, po której przejął schedę. Karol Mściwy skutecznie zniszczył wszystko, co mogło kojarzyć się z dotychczas panującym, wersję o wymordowaniu jego rodziny przyjmujemy za legendą O spustoszeniu ziemi jako najbardziej prawdopodobną.

Chorągiew Karola I MściwegoChorągwią Karola był płat czerwonej tkaniny, na którym umieszczone były trzy czaszki. Z jej powstaniem wiąże się pewna legenda. Jak wspomniano, Karol objął władzę siłą, wykorzystując nadarzającą się okazję. Po śmierci ówczesnego władcy zamek został zamknięty i pogrążył się w żałobie. Karol wraz ze swoją bandą napadł karawanę zmierzającą z dostawami do zamku i wymordował okrutnie ludzi, którzy z nią podróżowali. Kamraci przebrali się za kupców i podążyli w stronę kasztelu, na głównym wozie umieścili zaś białą flagę, która podówczas symbolizowała dostawę dla dworu (czarna flaga zaś dostawę dla podgrodzia). Bandyci zostali więc wpuszczeni do zamku. Po przybyciu na główny plac chwycili za broń, kładąc w walce dzięki zaskoczeniu niemal wszystkich obrońców. Po boju okazało się, iż biała dotąd flaga od krwi przybrała barwę czerwoną. Karol zaś, na pamiątkę położenia trupem za jednym zamachem trzech zbrojnych, postanowił wymalować na niej ich czaszki ku przestrodze dla tych, którzy ośmielą się stanąć na jego drodze.

Po przejęciu władzy przez Karola rozpoczęły się rządy terroru i bezlitosnego wyzysku okolicznej ludności. Bandy księcia łupiły chłopów i rzemieślników z owoców ich pracy, niekiedy posuwając się do zabierania im dziesiątej części ich dochodów. Każdy, komu udowodniono ukrywanie swych dóbr w obawie przed konfiskatą, skazywany był na wbicie na pal na oczach całej gromady. Był to jednak doprawdy łagodny los w porównaniu z tym, jaki Karol zgotował swym niedawnym wrogom, zyskując przydomek Mściwego.

Będąc jeszcze chłopem Karol ubiegał się o rękę pięknej dziewczyny z rodzinnej wsi. Jej rodzina nie zgodziła się. Pewnego dnia Karol na czele dwunastu zbrojnych przybył do wsi. Zgromadził na placu ojca, matkę, dziadka oraz siedmioro rodzeństwa dziewczyny, nie wyłączając dziecka dopiero niedawno odsuniętego od piersi matki. Na oczach wszystkich osobiście połamał ojcu ręce i nogi, wyłupił mu oczy widłami, kończąc przebijając go na wylot dwoma włóczniami w okolicach nerek i pozostawiając go na śmierć, która nastąpiła po kilku godzinach męczarni. Braci dziewczyny rozkazał ukamienować bądź rozerwać końmi, jej siostry zaś zostały zgwałcone i poćwiartowane. Samą dziewczynę zaś porwał do swojego zamku.

Karol Mściwy niewiele po sobie pozostawił. Większość posiadanej przez nas wiedzy na jego temat pochodzi od kronikarzy jego wrogów, sam władca nigdy nie wydał ani jednego aktu prawnego. Jego rządy ograniczały się do bezlitosnego łupienia ludności i zapewniania korzyści jemu i suto opłacanym przez niego wojom. Jedyną bezpośrednią po nim pamiątką była jego słynna chorągiew, która, niestety, spłonęła w pożarze w XIX w.

Powrót