Karol I Mściwy. Założyciel dynastii czarnych książąt
trzyczaszkowskich na przełomie X i XI w. Urodził się pod koniec
X w. w okolicach Trzyczaszkowa w ubogiej rodzinie chłopskiej. Po
osiągnięciu wieku dojrzałego porzucił pracę na roli, stając
się hersztem bandytów, terroryzujących okoliczne wsie.
Powszechnie znany był ze swojego okrucieństwa i mściwości, co
stało się później przyczyną jego przydomka.
Wykorzystując nadarzającą się sytuację - śmierć ówczesnego
pana ziemi trzyczaszkowskiej - wtargnął ze swoją bandą na
zamek i po wymordowaniu rodziny panującego ogłosił się księciem.
Biorąc pod uwagę materiały dostępne dla współczesnych
historyków nie sposób określić bliżej osoby, po której przejął
schedę. Karol Mściwy skutecznie zniszczył wszystko, co mogło
kojarzyć się z dotychczas panującym, wersję o wymordowaniu
jego rodziny przyjmujemy za legendą O spustoszeniu ziemi
jako najbardziej prawdopodobną.
 Chorągwią
Karola był płat czerwonej tkaniny, na którym umieszczone były
trzy czaszki. Z jej powstaniem wiąże się pewna legenda. Jak
wspomniano, Karol objął władzę siłą, wykorzystując nadarzającą
się okazję. Po śmierci ówczesnego władcy zamek został zamknięty
i pogrążył się w żałobie. Karol wraz ze swoją bandą napadł
karawanę zmierzającą z dostawami do zamku i wymordował
okrutnie ludzi, którzy z nią podróżowali. Kamraci przebrali się
za kupców i podążyli w stronę kasztelu, na głównym wozie
umieścili zaś białą flagę, która podówczas symbolizowała
dostawę dla dworu (czarna flaga zaś dostawę dla podgrodzia).
Bandyci zostali więc wpuszczeni do zamku. Po przybyciu na główny
plac chwycili za broń, kładąc w walce dzięki zaskoczeniu
niemal wszystkich obrońców. Po boju okazało się, iż biała
dotąd flaga od krwi przybrała barwę czerwoną. Karol zaś, na
pamiątkę położenia trupem za jednym zamachem trzech zbrojnych,
postanowił wymalować na niej ich czaszki ku przestrodze dla
tych, którzy ośmielą się stanąć na jego drodze.
Po przejęciu władzy przez Karola rozpoczęły się rządy
terroru i bezlitosnego wyzysku okolicznej ludności. Bandy księcia
łupiły chłopów i rzemieślników z owoców ich pracy, niekiedy
posuwając się do zabierania im dziesiątej części ich dochodów.
Każdy, komu udowodniono ukrywanie swych dóbr w obawie przed
konfiskatą, skazywany był na wbicie na pal na oczach całej
gromady. Był to jednak doprawdy łagodny los w porównaniu z tym,
jaki Karol zgotował swym niedawnym wrogom, zyskując przydomek Mściwego.
Będąc jeszcze chłopem Karol ubiegał się o rękę pięknej
dziewczyny z rodzinnej wsi. Jej rodzina nie zgodziła się.
Pewnego dnia Karol na czele dwunastu zbrojnych przybył do wsi.
Zgromadził na placu ojca, matkę, dziadka oraz siedmioro rodzeństwa
dziewczyny, nie wyłączając dziecka dopiero niedawno odsuniętego
od piersi matki. Na oczach wszystkich osobiście połamał ojcu ręce
i nogi, wyłupił mu oczy widłami, kończąc przebijając go na
wylot dwoma włóczniami w okolicach nerek i pozostawiając go na
śmierć, która nastąpiła po kilku godzinach męczarni. Braci
dziewczyny rozkazał ukamienować bądź rozerwać końmi, jej
siostry zaś zostały zgwałcone i poćwiartowane. Samą dziewczynę
zaś porwał do swojego zamku.
Karol Mściwy niewiele po sobie pozostawił. Większość
posiadanej przez nas wiedzy na jego temat pochodzi od kronikarzy
jego wrogów, sam władca nigdy nie wydał ani jednego aktu
prawnego. Jego rządy ograniczały się do bezlitosnego łupienia
ludności i zapewniania korzyści jemu i suto opłacanym przez
niego wojom. Jedyną bezpośrednią po nim pamiątką była jego słynna
chorągiew, która, niestety, spłonęła w pożarze w XIX w.
Powrót
|
