Galeria Książęca

Strona główna

Wystawy stałe

Poczet książąt sarmackich

Poczet książąt sarmackich po 2002

„Konie” - grafiki Pandory

Symbole polskich mikronacji

Wolny Klub RP

The Best of Szu

Twarze Sarmatek.

Mundury historyczne KSZ.

Wystawy czasowe

Bez tytułu

Biblioteka

Niccolo Machiavelli — „Książę”

Książę Piotr Mikołaj — „Państwa wirtualne”

Piotr Kościński — „Ucieczka z Cyberii”

Wojciech Lewandowski — „Powstanie Gondorskie”

Odsyłacze

Księstwo Sarmacji

MKiS Sarmacji

Kontakt z Galerią

Poczta elektroniczna

Gadu-Gadu: 2549451

Archiwum

Konkurs Jubileuszowy.

Trizondal.

Wystawa Urodzinowa JKM Piotra Mikołaja

Hrabia Kowalczykowski

Flaga państwowa Księstwa Sarmacji

Rocznica wyzwolenia Auschwitz

Kopalnia Złota.

Re(e)wolucja

Mini przewodnik po typach kobiet.

Wyniki Konkursów

Projekt Koszulki.

Nowe rangi na forum.

Konkurs MDN/KSZ!

Sarmackie Przyciski Reklamowe.

 

Poczet książąt

Ludwik Spokojny. Urodził się w roku 1801 jako najstarszy syn wojewody trzyczaszkowskiego, Ludwika Gniewnego. W niczym nie przypominał swojego ojca, nad walkę przedkładał współpracę, nad podbój zaś budowę. Po śmierci ojca w roku 1832 odziedziczył urząd wojewody trzyczaszkowskiego, przez co - zgodnie z ustaleniami podjętymi w 1715 - został elektorem książęcym. Jako wojewoda dał się poznać jako znakomity organizator i sprawiedliwy rządca. Chętnie otaczał się filozofami i ludźmi sztuki. Chciał przeobrazić Lazarię w sprawiedliwe i dostatnie królestwo.

Niespodziewanie otrzymał szansę w roku 1849. Zmarł wówczas król Stanisław, wojewodowie lazarscy zebrali się więc na zamku w Trzyczaszkowie, aby zgodnie ze zwyczajem wybrać nowego króla. Dochodziło wówczas między nimi do poważnych sporów, podsycanych przez zmarłego króla, który w ten sposób chciał uzyskać większe wpływy. Chcąc odetchnąć, wojewodowie wybrali więc królem osobę, która ich zdaniem zapewni państwu spokój i zażegna spory. Nowym królem został Ludwik Spokojny.

Swoje rządy rozpoczął od nadania państwu Karty Konstytucyjnej, zapewniającej ochronę władz wszystkim poddanym oraz znoszącej dotychczasowe przywileje feudalne. Był w stanie to uczynić z uwagi na wyjątkowo dogodną sytuację ekonomiczną kraju - w Lazarii rozpoczęła się rewolucja przemysłowa, co spowodowało, iż możni postanowili szukać innego źródła wpływów. Rządy Ludwika Spokojnego przyniosły dobrobyt państwu.

Do władzy zaczęła dochodzić rodząca się burżuazja, pod wpływem której Ludwik Spokojny zgodził się na zwołanie parlamentu, reprezentującego głównie warstwy posiadające (wybory odbywały się w systemie kurialnym: I - kurię stanowili dotychczasowi możni, II - osoby najbogatsze, III zaś pospólstwo). Podatki zostały znacznie zmniejszone, co poskutkowało znacznym zwiększeniem produkcji w kraju oraz eksportu.

W II poł. XIX w. Grodzisk stał się centrum kulturalnym i naukowym wyspy. Niebagatelną rolę odegrało na tym polu Grodziskie Towarzystwo Naukowe, cenione za swoje publikacje dotyczące historii ziem sarmackich. Zaczęły ukazywać się wówczas liberalny "Tygodnik Grodziski" oraz konserwatywne "Czasy", które stały się niebawem silnymi ośrodkami opiniotwórczymi. Dzięki wpływom z handlu morskiego miasto stało się największym miastem, prześcigając trzyczaszkowską stolicę.

Ludwik Spokojny zmarł w wieku 78 lat w roku 1879 jako powszechnie szanowany władca. Po jego śmierci królem został wybrany jego syn, Ludwik II, który kontynuował politykę ojca.

Powrót